Όχι μόνο για να το φάμε και να το πιούμε αλλά και για να δημιουργήσουμε υπέροχες συνθέσεις deco στα βάζα μας. Eίτε με το κλασικό λεμονάκι είτε με lime το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό!
party-ideas-by-a-pro.com
brympton-weddings.co.uk
bridesmaidtrade.com
cdn.decoist.com
Tweet
Ύστερα από μία εβδομάδα εξοντωτική- και εννοώ αυτήν που πέρασε- καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η κούραση και το άγχος με αποσυντονίζουν τόσο που με κάνουν να στερούμαι και έμπνευσης. Ξεκινώ λοιπόν τη Δευτέρα αυτή με πολύ καλύτερη διάθεση αλλά και με περισσότερη δύναμη στο να προχωρήσω με τις υποχρεώσεις μου. Το πέρας της πολύ σημαντικής εργασίας που είχα την περασμένη εβδομάδα με έμαθε ότι η προσωπική ικανοποίηση για κάτι πολύ δύσκολο έρχεται, όταν αντιμετωπίζει κανείς τις δυσκολίες ψύχραιμα χωρίς να επιτρέπει να τον διαβρώνουν.
Και επειδή μου άρεσαν πάρα πολύ οι σκέψεις της Μαρίας Καλλιμασιά στο editorial του Votre Beaute της Κυριακής (Ιούνιος 2013) σας τις μεταφέρω αυτούσιες: “Οι ψυχολόγοι και φιλόσοφοι έχουν πια καταλήξει με μεγάλη σιγουριά ότι η ευτυχία πηγάζει από την αίσθηση ικανοποίησης που δημιουργείται, όταν κάποιος έχει έναν σκοπό ζωής και αισθάνεται χρήσιμος. Επιπλέον, όπως όλα τα συναισθήματα, έτσι και η ευτυχία είναι ένα αποτέλεσμα-αντανάκλαση της σκέψης. Και, επειδή τις σκέψεις γεννούν οι αρχές που ο καθένας μεταφέρει στις αποσκευές του, τελικά νιώθουμε ό,τι σκεφτόμαστε και, για να φτάσουμε στον πυρήνα του θέματος, ό,τι στο βάθος πιστεύουμε”.
Θα έλεγα λοιπόν να βάλετε κι εσείς στις αποσκευές σας τις πιο θετικές σας σκέψεις και να επικεντρωθείτε με ψυχραιμία ακόμα και στα πιο δύσκολα που έχετε μπροστά σας.
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!
Tweet
Το Σαββατοκύριακο έρχεται και τι ωραιότερο από ένα γεύμα με ένα υπέροχο ψάρι! Λατρεύω τη σφυρίδα, αν και τη συγκεκριμένη συνταγή μπορείτε να την κάνετε και με φαγκρί ή σαργό. Συνοδεύεται με μια ωραία σαλάτα, με βραστά λαχανικά και φυσικά ένα καλό, λευκό κρασί.
ΥΛΙΚΑ
1 σφυρίδα ενός κιλού περίπου καθαρισμένη
1 κρεμμύδι
1 ντομάτα
μισό ποτήρι λευκό κρασί
2 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι
4 κουταλιές λάδι
αλάτι, πιπέρι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Λαδώστε ένα ταψί, στρώστε τη λαδόκολλα, τοποθετήστε τη σφυρίδα και κάντε με το μαχαίρι δύο κάθετες τομές πάνω στο ψάρι. Ρίξτε από πάνω το λάδι, αλάτι, πιπέρι (μέσα,έξω) και τα κλωναράκια θυμαριού παντού.
Καθαρίστε και κόψτε το κρεμμύδι σε φέτες στρογγυλές, τη ντομάτα επίσης σε φέτες στρογγυλές και τοποθετήστε τα γύρω γύρω και κάτω από το ψάρι.
Ψήστε το ψάρι στους 180, περίπου 30-35 λεπτά περιχύνοντας λίγο λίγο με το κρασί.
Μεταφέρετε το ψάρι σε πιατέλα και σερβίρετε με βραστά λαχανικά.
Tweet
Tώρα πώς και γιατί να αποδράσω; Είναι από τι στιγμές που η ελευθερία φαντάζει ως το υπέρατατο αγαθό. Όχι απαραίτητα γιατί πρέπει να πάρεις το βαλιτσάκι σου και να την κάνεις, αλλά γιατί πρέπει από μέσα σου να απελευθερώσεις ό,τι σε περιορίζει και σε αιχμαλωτίζει! Τώρα τι να σας πω, γιατί πρέπει να ξεφύγουμε και ν’αποδράσουμε; Οι λόγοι είναι πολλοί και διαφορετικοί για τον καθένα…Ας πούμε γιατί φορτιστήκαμε επαγγελματικά, δεν την “παλεύουμε” συναισθηματικά, δεν μας πάει ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής, δεν λειτουργούμε υπό πίεση, δεν έχουμε κοινό τρόπο σκέψης με πολλούς και πολλές, αγωνιούμε για την έκβαση σημαντικών υποθέσεων, είμαστε τελειομανείς…ουφ με κούρασε και μόνο η σκέψη!
Η δημιουργία συνθηκών απόδρασης επαφίεται σε μας και μόνο. Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν το ταξίδι ως το βασικό τρόπο διαφυγής από τα προβλήματά τους. Συμφωνώ, αλλά επειδή δεν έχουμε όλοι την ίδια δυνατότητα, ξέρω ότι ο καθένας δημιουργεί την δική του προσωπική απόδραση.Η δική μου μικρή απόδραση δεν είναι η εργασιοθεραπεία όπως πολλοί θα φαντάζονται. Η δική μου απόδραση είναι να πάρω καλούς μου φίλους που ξέρω ότι με αγαπούν και να ξεφύγω, με ένα ποτό και μια καλή συμβουλή ή κουβέντα. Σε άλλες περιπτώσεις η δική μου απόδραση είναι να γράφω – καλή ώρα- και να διαβάζω κάτι που με συνεπαίρνει.Άλλες φορές να μαγειρεύω και να δημιουργώ.
Όλοι έχουμε τους δικούς μας μικρούς και μαγικούς τρόπους απόδρασης. Για σκεφτείτε!
Tweet
Το’χω πει πολλές φορές: για μένα αυτή είναι η “Εβδομάδα των Παθών μου”,εξετάσεις, μαθήματα, Συνέδριο, ομιλία, όλα μαζί. Ο συνδυασμός εκρηκτικός, τα νεύρα τσίτα, η διάθεση ευμετάβλητη και το στρες στο κόκκινο! Μια που χρησιμοποιώ τα χρώματα, το κόκκινο όχι δεν μου κάνει! Το πράσινο όμως με ηρεμεί! Μήπως να το ρίξω στη χρωματοθεραπεία; Πάντως δημοσιεύω εικόνες με πράσινο που ναι μεν μπορείτε να τις δείτε και από μια οπτική Deco, εμένα όμως είναι η δική μου ψυχοθεραπεία…Take a look and relax!
keepitchic.com
archimags.com
Tweet
Δεν ξέρω αν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να δώσω συμβουλές, καθώς διακατέχομαι και εγώ από αρκετό άγχος πριν από μία ομιλία μου, αλλά επειδή η δουλειά μου είναι τέτοια που προϋποθέτει ομιλίες δημόσιες σε Συνέδρια ή Εκδηλώσεις, θεωρώ καλό να προσέχουμε κάποια σημεία και κυρίως να χαλαρώνουμε. Κανένας ποτέ δεν είναι απόλυτα εξοικειωμένος με τη δημόσια έκθεση, αλλά η κατάλληλη προετοιμασία και η ψυχραιμία είναι ό,τι καλύτερο για κάτι τέτοιο. Μου άρεσαν πολύ κάποιες οδηγίες από το διαδικτυακό περιοδικό flowmagazine.gr και το άρθρο της Λιάνας Γεωργουλοπούλου “Πώς να βελτιώσετε την ικανότητά σας στον προφορικό λόγο!”. Επέλεξα τα σημεία που θεώρησα ως τα καταλληλότερα και ιδού:
Δώστε σημασία στη γενικότερη παρουσία σας
Οι καλοί δημόσιοι ομιλητές εμφανίζονται βέβαιοι, φιλικοί, ενθουσιώδεις και ενεργητικοί. Η εμπιστοσύνη στον εαυτό σας έρχεται μέσα από την επιλογή του θέματος προς συζήτηση και την έρευνα που έχετε κάνει. Ο φιλικός χαρακτήρας πετυχαίνεται με ένα χαμόγελο στο κοινό σας, ενώ ο ενθουσιασμός και η ενέργεια προέρχονται από την καλή προετοιμασία σας.
Ελέγξτε τη φωνή σας κατά τη διάρκεια της ομιλίας
Η φωνή είναι το πιο σημαντικό εργαλείο του δημόσιου ομιλητή. Μια άσκηση που θα βελτιώσει την ποιότητα της ζωής σας είναι η βαθιά αναπνοή από το διάφραγμα και όχι από το στήθος. Έτσι θα μειωθεί το αίσθημα της δύσπνοιας και του άγχους κατά τη διάρκεια της ομιλίας και θα έχετε την ευκαιρία να ελέγξετε καλύτερα τον τόνο και την ένταση της φωνής σας.
Κάντε δοκιμές πριν την εμφάνισή σας
Τη νύχτα πριν την παρουσίαση μπροστά στο κοινό πρέπει να εξασκηθείτε πάνω στο κείμενό σας. Οι πρόβες μπορούν να σας απομακρύνουν από τη νευρικότητα και να σας κάνουν να νιώθετε πιο σίγουροι! Μερικοί άνθρωποι το βρίσκουν χρήσιμο να έχουν μπροστά τους έναν φίλο και να προσποιούνται ότι βρίσκονται μπροστά στο κοινό.
Χρησιμοποιήστε οπτικά βοηθήματα, όπως Power Point
Για ορισμένα είδη των παρουσιάσεων, τα οπτικά βοηθήματα, όπως PowerPoints ή φυλλάδια μπορούν να βοηθήσουν το κοινό να αντιληφθεί ευκολότερα την ομιλία σας. Προσέξτε όμως το υλικό σας να είναι συγκεκριμένο και κατανοητό, ώστε να μην παίξετε κορώνα-γράμματα την επιτυχία της παρουσίασής σας.
Μην «τρομοκρατήστε» στην ιδέα των ερωτήσεων του κοινού
Μερικοί ομιλητές φοβούνται ότι κάποιος θα διακόψει την ομιλία τους με μια ερώτηση ή ένα σχόλιο. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να συμβεί, επειδή αποδεικνύει ότι κάποιος έχει εμπλακεί με την ομιλία σας. Άλλωστε μια απάντησή σας μπορεί να δώσει νέα ώθηση στη δημόσια συζήτηση.
ΠΗΓΗ: flowmagazine.gr, “Πώς να βελτιώσετε την ικανότητά σας στον προφορικό λόγο”, 12/09/2012
Υ.Γ: Αυτό το τελευταίο μου άρεσε πολύ. Όλοι φοβόμαστε τις ερωτήσεις στο τέλος αλλά στην ουσία, οι ερωτήσεις υποδηλώνουν και εμπλοκή του κοινού με την ομιλία μας. Το αντίθετο μπορεί να σημαίνει ότι ίσως δεν μας κατάλαβαν!
Tweet
Η συμβίωση είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση γενικά, αλλά όλοι λίγο πολύ βρεθήκαμε με ανθρώπους που ταιριάζουμε στα γενικά, αγαπάμε τα ίδια πράγματα, συμπορευόμαστε ακόμα κι αν δεν τα βρίσκουμε παντού, έχουμε λόγους να υπάρχουμε. Υπάρχουν περιπτώσεις που η συμβίωση δεν κολλάει για χιλιάδες λόγους, έχουμε κάτι διαφορετικό, δεν συμβαδίζουμε…Δεν μπορούμε να συμπορευτούμε γιατί αλλιώς μεγαλώσαμε, άλλα πράγματα θέλουμε, αλλιώς φανταζόμαστε τη ζωή μας και το πιο απλό δεν μπορούμε πράγματα που μας ακυρώνουν. Τι κάνουμε;
Μένουμε ή όχι; Η συνήθεια είναι μια πολύ μεγάλη δύναμη κι αν υπάρχει και λίγο συναίσθημα, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα…Το προσπαθούμε ξανά και ξανά αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο. Η ζωή μας έχει αποδείξει ότι όταν κάτι είναι στραβό, γίνεται ακόμα πιο στραβό…Δεν πάει μπροστά, πάει μόνο πίσω…Μήπως δεν…τελικά; Για σκεφτείτε το! Η ζωή πάει μπροστά και ποτέ πίσω!!
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!
Tweet
jandmranch.com
Για τη Γιορτή της Μητέρας που είναι αύριο, παραθέτω ένα απόσπασμα από την “Αναφορά στο Γκρέκο” Ν. Καζαντζάκη και φυσικά το αφιερώνω στη δική μου μαμά.
Η μάνα μου
Η μάνα μου, μια άγια γυναίκα. Με υπομονή, μ’ αντοχή κι όλη τη γλύκα της γης απάνω της. Όλοι από το αίμα της μάνας μου οι πρόγονοι ήταν χωριάτες. Σκυμμένοι στο χώμα, κολλημένοι στο χώμα, τα πόδια τους, τα χέρια τους, τα μυαλά τους γεμάτα χώματα. Αγαπούσαν τη γης και της εμπιστεύουνταν όλες τις ελπίδες. Είχαν γίνει, πάππου προς πάππου, ένα μαζί της. Στην αβροχιά, κοράκιαζαν κι αυτοί μαζί της, κι όταν ξεσπούσαν τα πρωτοβρόχια, τα κόκαλά τους έτριζαν και φούσκωναν σαν καλάμια. Κι όταν αλέτριζαν και χαράκωναν βαθιά την κοιλιά της με το γενί, ξαναζούσαν στα στήθια και στα μεριά τους την πρώτη νύχτα που κοιμήθηκαν με τη γυναίκα τους….
Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει, χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά, μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη. Πηγαινοέρχονταν σαν πνέμα αγαθό μέσα στο σπίτι, κι όλα τα πρόφταινε ανέκοπα κι αθόρυβα, σαν να ‘χαν τα χέρια της μια καλοπροαίρετη μαγική δύναμη, που κυβερνούσε με καλοσύνη την καθημερινή ανάγκη. Μπορεί και να ‘ναι η νεράιδα συλλογιζόμουν κοιτάζοντάς την σιωπηλά….
Οι ώρες που περνούσα με τη μητέρα μου ήταν γεμάτες μυστήριο. Καθόμασταν ο ένας αντίκρα στον άλλο, εκείνη σε καρέκλα πλάι στο παράθυρο, εγώ στο σκαμνάκι μου, κι ένιωθα, μέσα στη σιωπή, το στήθος μου να γεμίζει και να χορταίνει, σαν να ‘ταν ο αγέρας ανάμεσά μας γάλα και βύζαινα.
Από πάνω μας ήταν η γαζία, κι όταν ήταν ανθισμένη, η αυλή μας μοσκομύριζε. Αγαπούσα πού τα ευωδάτα κίτρινα λουλούδια της, τα ‘βαζε η μητέρα μου στις κασέλες και τα σώρουχά μας, τα σεντόνια μας, όλη μου η παιδική ηλικία μύριζε γαζία.
Μιλούσαμε, πολλές ήσυχες κουβέντες, πότε η μητέρα μού διηγόταν για τον πατέρα της, για το χωριό που γεννήθηκε, και πότε ‘γω της στορούσα τους βίους των αγίων που ‘χα διαβάσει, και ξόμπλιαζα τη ζωή τους με τη φαντασία μου. Δεν έφτανα τα μαρτύριά τους, έβαζα κι από δικού μου, ωσότου έπαιρναν τη μητέρα μου τα κλάματα, τη λυπόμουν, κάθιζα στα γόνατά της, της χάιδευα τα μαλλιά και την παρηγορούσα: Μπήκαν στον παράδεισο, μητέρα, μη στεναχωριέσαι, σεριανίζουν κάτω από ανθισμένα δέντρα, κουβεντιάζουν με τους αγγέλους και ξέχασαν τα βάσανά τους. Και κάθε Κυριακή βάζουν χρυσά ρούχα, κόκκινα κασκέτα με φούντες και πάνε να κάμουν βίζιτα στο Θεό.
Κι η μητέρα σφούγγιζε τα δάκρυά της, με κοίταζε σαν να μου έλεγε: Αλήθεια λες; Και μου χαμογελούσε.
Και το καναρίνι, μέσα στο κλουβί του, μας άκουγε, σήκωνε το λαιμό του και κελαηδούσε μεθυσμένο, ευχαριστημένο, σαν να ‘χε κατέβει από τον παράδεισο, σαν να ‘χε αφήσει μια στιγμή τους αγίους κι ήρθε στη γης να καλοκαρδίσει τους ανθρώπους.
Η μητέρα μου, η γαζία, το καναρίνι, έχουν σμίξει αχώριστα, αθάνατα μέσα στο μυαλό μου, δεν μπορώ πια να μυρίσω γαζία, ν’ ακούσω καναρίνι, χωρίς ν’ ανέβει από το σπλάχνο μου η μητέρα μου και να σμίξει με τη μυρουδιά τούτη και με το κελάηδημα του καναρινιού…
(Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στο Γκρέκο»)
Tweet
Σήμερα ο καιρός επέστρεψε στην καλοκαιρινή του διάθεση και με όρεξη για θάλασσα και ήλιο (μισώ τις βροχές και τη μουντάδα), δημοσιεύω εικόνες με navy look και πολλά χαμόγελα. Smile!
keepitchic.com
.jpg)
www.sky-wallpaper.com
www.marinalive.gi
Tweet
Eίναι αυτό ακριβώς που με πιάνει κάθε φορά που γυρίζω σπίτι από μια μεγάλη περίοδο διακοπών. Η βαρεμάρα δεδομένη, η αδυναμία συγκέντρωσης, η γκρίνια για το τι θα κάνω τώρα καθώς οι δουλειές και οι υποχρεώσεις είναι “βουνό”…Πρέπει να γράψω, πρέπει να καθαρίσω, να τακτοποιήσω τα ρούχα μου, να το ένα, να το άλλο…Όλες αυτές τις μέρες που καθόμουν, σκεφτόμουν τι ωραία να μην γυρίσω πίσω στη ρουτίνα καθώς τελευταία έχω μια μεγάλη άρνηση σε ο,τιδήποτε με εγκλωβίζει και μου δημιουργεί τάσης φυγής. Από χθες που γύρισα πήρα την απόφαση ν’αποδομήσω τη σκέψη μου και να αφήσω τα πράγματα “χαλαρά”. Το καλοκαίρι “τρύπωσε” απότομα στη ζωή μας και με σύμμαχο τον καλό καιρό η αισιοδοξία θέλω να με κατευθύνει.
Κάπως έτσι μου έρχονται και τα λόγια της Μαρίας Πολυδούρη που διάβασα στο editorial του περιοδικού Glow του Μαίου. Θα τα επικαλεστώ έτσι για επιστροφή χωρίς γκρίνια και για μεταπασχαλινές ευχές:
“Να ζήσετε τη ζωή σας με τρέλα, να ζήσετε παράλογα, να σκοτώσετε τη λογική που είναι ο φονιάς της χαράς και της ζωής, να τολμήσετε να κάνετε τα δύσκολα, τα μεγάλα, τα σημαντικά, ν’ακολουθήσετε τα δύσβατα μονοπάτια, να αφήσετε να θρονιαστεί στην καρδιά σας για πάντα η άνοιξη και το χαμόγελο στα χείλη, να αγαπήσετε με πάθος και να καείτε από τη φλόγα της αγάπης σας, να κάνετε τον πόνο, τη χαρά, την κάθε σας στιγμή τραγούδι,κι όταν έρθει η ώρα η στερνή να πεθάνετε όχι από πλήξη, αλλά από ειλικρίνεια, όπως ο φίλος τζίτζικας, που τόσο ωραία τα έλεγε κι εμείς τα παίρναμε για γκρίνια…”
Μ.Πολυδούρη
Tweet
giorgiathess@hotmail.com